توکن های پروپاگندا

اصطلاحی در علوم اجتماعی است بنام  token minority (توکن های اقلیت) به افراد به کار برده می شود که قبلا در حاشیه اجتماع بوده و همیشه مورد ظلم و تحقیر و توهین واقع شده اند، اما یک دفعه این افراد در یک ساختار دولتی و نهادهای دیگر که از قدرت نمایندگی می کند قرار داده می شود فقط به این منظور که ایجاد ظاهر تنوع قومی و یا عدالت نمایش داده شود اما در حقیقت استقلال واقعی کمی دارند. هرگاه دولت و سازمان هایش بخواهند برای توجیه و یا گمراهی مردم نسبت به بی عدالتی سیستماتیک در جامعه دست بزنند از حضور و بودن این افراد در ساختار استفاده می کنند. از این افراد منحیث نمونه استفاده می شود که بگن نگاه کنید، مثلا فلان اقلیت قومی (مثلا آسیایی ها) چطور موفقند اما در عمل آنها مورد تبعیض سیستماتیک قرار دارند.

یک سری افراد دیگری هستند که آنها در مدل های اقلیتی قومی قرار نمی گیرند. آنها از تبعیض فرار کرده اند و یا منحیث مهاجر پذیرفته شده اند. ناخودآگاه، این افراد یک حس مسیئولیت ادای دین می کنند که ما را شما نجات دادید خوب ما هم به شما وفادار می مانیم. بعضی وقت ها این افراد از سفیدهای راستگرایان وطن پرست ترند.

در مواقعی که مثلا آمریکا به یک کشوری ضعیفی تجاوز کنند اینها شروع می کنند به پروپاگندا. گاها، این افراد همیشه در صحنه اند. یعنی ضرور نیست آنها را وارد عمل کنند. آنها خود بودن خویش در این سازمان ها را یک دستاورد کم سابقه می داند که ممکن است در کشور خودش چنین چیزی ناممکن بوه است که تاحدی هم درست. اما تله ای در این نوع ارایه کردن از خود و حقوق وجود دارد: آسیب پذیری. آسیب پذیری نه این خاطر که جایگاه خوب در جامعه ی امن برایش مهیا شده است بلکه به دلیل همان نیت دولت و سازمان های که او را به این وضعیت آسپ پذیری سوق داده است. آسیب پذیری آنها ناشی از عدم استقلالیت شخصی است. یعنی که اگر از دولت و ملتی که او را پناه داده حمایت نکند کار بدی کرده است.

بعضی وقت اعضای این توکن های اقلیتی تبدیل token propaganda توکن های پروپاگندا می شود.

در تجاوز آمریکا و رژیم اسراییل بر خاک ایران متوجه شدم که هزاره های دیاسپورا بدون هیچ دلیلی توکن های پروپاگندا شده اند. 

0 comments Posted by Nasim Fekrat

آیا جنگ ایران را به یک قدرت جهانی تبدیل می کند؟

رابرت پاپی یک نوشته ی در نیویورک تایمز به نشر رسانده که خیلی حایز اهمیت است. حرف اصلی او این است که 40 روز جنگ بی رحمانه آمریکا و رژیم اسراییل ناخواسته منجر به تبدیل شدن ایران به یکی از قدرت های جهانی شد. تا 40 روز قبل سه قدرت در دنیا وجود داشت: آمریکا، روسیه و چین. بعد از پایان جنگ 40 روزه، ایران به یکی از قدرت های جهانی تبدیل شده است. 

چرا؟

دلیل این است. درست است که ایران رهبران شان را از دست دادند، درست است که زیرساخت های نظامی و غیر نظامی از بین رفت ولی یک چیز در این میان از بین نرفت که هیچ بلکه با قدرت کامل از پاه نیاستاد. آن توان حمله نظامی نامتقارن ایران است. مثلا در طی 40 روز، تنگی هرموز کاملا توسط ایران بسته بود. 

بعد از این، ایران نیازی نیست نیروهای دریایی و حتی زمینی اش را نزدیک به تنگی هرمز گسیل دارد بلکه کافی است هر از چندگاهی با یک درون و یا موشک یکی از کشتی های نفکش را هدف قرار بدهند. کافی است ناامن کند. زیاد نه فقط یک بار در ماه مثلا. 30 درصد نفت دنیا از این تنگه می گذرد. دنیای غرب به شمول کشورهای خلیج فارس مجبورا با ایران وارد معامله شوند. کنترول کردن این شاه رگ اقتصادی، یعنی قدرت. 

0 comments Posted by Nasim Fekrat

آیا ترامپ مسلح کردن معترضان خیابانی در ایران توسط آمریکا را تائید کرد؟

دقیقا تعداد کشته های معترضین خیابانی ماه جنوری سال 2026 در ایران مشخص نیست ولی تخمین می شود بین سه هزار تا هفت هزار نفر کشته شده باشند - شاید هم بیشتر. چیزی که این اعتراض را لکه دار می کند فاش کردن این حقیقتی است که در میان آن تظاهرچیان اجنت های مسلح رژیم صهیونیست و آمریکا بودند که بر نیروهای دولتی و اماکن عمومی آتش گشوند.

چند روز پیش ریس جمهوری آمریکا این مسیله را در یک مصاحبه بصورت علنی فاش کرد. در تاریخ 5 اپریل صبح روز یکشنبه، تری ینگست (Trey Yings) در کانال فاکس نیوز گزارش داد: "رئیس جمهور ترامپ می گوید که ایالات متحده برای معترضان ایرانی اسلحه فرستاده است."

او به من گفت "ما برای آنها اسلحه زیادی فرستادیم. ما آنها را برای کردها فرستادیم." و رئیس جمهور می‌گوید که فکر می‌کند کردها آنها را نگه داشته‌ اند. او در ادامه گفت: "ما برای معترضان اسلحه فرستادیم، تعداد زیادی از آنها."

خوب، وقتی از کشتار خیابانی صحبت می شود از کسانی با اسلحه های آمریکایی در میان معترضین رخنه کردند و دست به خشونت زدند هم باید صحبت شود. آنگاه پیچیدگی موضوع و عمق کشتار بی رحمانه معترضین توسط نیروهای دولتی بیشتر عیان می شود.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

لوده صهیونیست و طرفداری ویرانگری

این خایه مال صهیونیست را ببینید! کشور و مردمش دارد زیر آوار بامباران رژیم اسراییل و آمریکا نابود می شود، این کودن یخن کی را می گیرد!! 

0 comments Posted by Nasim Fekrat

عصر ترور

در عصر ترور می زییم. هیچ تروریست حرفه ای تا هنوز مردم و تمدنی را به نابودی کامل تهدیده نکرده است. رییس جمهور آمریکا ایران را تهدیده به نابودی کامل کرده است.

بدتر از همه اینکه هیچ صدای از هیچ کشوری علیه چنین تهدیدهای ناانسانی بلند نمی شود. در چه ظلماتی بسر می بریم؟

جهان در دست یک کودن کارتونی  و احمق قرن گرفتار است. کودنی که دسترسی بی حد و حصری به نیرونی وحشت و ترور دارد. 

0 comments Posted by Nasim Fekrat

منطق امپریالیسم تجاوزگری است

بعضی فکر می کنند که ترامپ و تجاوز آمریکا و اسراییل بر خاک ایران یک پدیده تازه و بی ربط به گذشته است. وقتی به تاریخ تجاوزگری آمریکا نگاه کنیم می بینیم که فرضیه های تجاوز آمریکا بر ایران خیلی دور از واقعیت های تاریخی نیست. به عبارت دیگر، امپریالیسم منطق تجاوزگری اش بر پایه فرضیات است. مثلا تجاوز آمریکا بر ویتنام بر اساس این فرضیه صورت گرفت که " ما می خواهیم جلوی کمیونیسم را بگیریم." تجاوز بر ایران هم تقریبا شباهت تاریخی دارد. بنابراین، وجود و ساختار امپریالیسم بر تجاوز و قلدری بنانهاده شده است.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

آدم های سنگ دل

امروز در باره سوزاندن مدارک مهاجرین در مرزهای اروپای شرقی تحقیق می کردم به عکس های پیترا لازلو برخوردم. او روزنامه نگار و فیلم بردار بود. وقتی مهاجرین داشتند از مرز هانگری فرار می کردند این خانم شروع کردن به لگد زدن به مردی که بچه‌ای را در آغوش داشت. در پایین می بینید که او کله ملاق روی زمین میفته همزمان کوشش می کند پسرش از بغل زمین نخورد. بعد تصویر دیگری را می بینید که این خانم با لگد به یک دختر جوان ناتوان می زند.

چه حرکت شرافتمندانه‌ ای! 

قضیه او دادگاهی شد، نمیدانم چه شد. فقط یک بار در رسانه ها خواندم که می خواست به ماسکو فرار کند. فرار از جنگ و مهاجر شدن یعنی این. گاهی در مرزها توسط سربازان لگد می خورند و گاهی هم در افراد عادی ما را لگ می زند. این تنها نمونه درد مهاجر بودن و عبور از مرزهای به شدت نظارت شده است. آنهایی در دریای مدیترانه غرق شدند هرگز نشانی از شان باقی نماند.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

ریتوریک برگردان به "عصر حجر"

تهدید و ریتوریک ترامپ به بمباران و برگرداندن ایران به "عصر حجر" برخواسته از ذهن استعماری و امپریالیستی است. این جای شک نیست که ترامپ خود ساخته و پرداخته و ذهن استعماری است. او دنیا را از همین نگاه می بینید، بررسی می کند -- البته شک دارم چنین توان فکری در او باشد. اما چیزی که بسیار بسیار گیچ کننده و تا حدی نامرئی است اینه که ریتوریک برگرداندن ایران به عصر حجر نه از ذهن یک انسان امروزی بلکه از ذهن انسان عصر حجری می آید. به عبارت دیگر، ترامپ، پیت هگست و دستگاه او یک ساختار قرن حجری دارد. در این ساختار همه چیز زیر پاه می شود. هیچ شرف و عزتی در کار نیست. تمام استاندارد های انسانی و اخلاقی زیر پاه می شود. اندک حس نجابتی در کار نیست که هیچ حتی با کمال نهایت بی شرمی از آن با فخر فروشی یاد می کنند. چنین مردمی و در چنین ساختار به هیچ چیز پابند نیستند جز پرکردن جیب شان از طریق دزدی، غارت و قولدوری. پیش چشم مان می بینیم که اخیرا در ونزویلا چه اتفاق اتفاد. در بستر کلانتر، ترامپ و دارو دسته اش بخشی از یک ساختار معیوب و مریض نیولیبرال و نیوکانسروتیسم طماعی است که توسط تایکون ها، بیلیونرها، و پلوتوکرات ها اداره می شوند -- اما با روکش موکراسی. 

بدینصورت، زیاد قابل تعجب نیست که از ترامپ و دم و دستگاه او بشنویم ایران و هر کشوری دیگری را بخواهند به عصر عجری که خود ذهنا در آن قرار دارند برگردانند. این ذهنیت استعمار است. ترامپ آن را علنی اعلام می کند اما بصورت تاریخی اکثر حاکمان آمریکا و در کل غرب چنین ذهنیت به دنیای شرق و خصوصا جهان اسلام داشته اند. ما نمونه اش را در عراق، لیبی، و سوریه دیدیم.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

نفرت از سرزمین خویش

یک بار در تویتر چشمم به یک تویتی خانم ایرانی افتاد که نوشته بود "در مسیر فرودگاه از تاکسی پیاده شدم و یک مشت خاک از کنار خیابان برداشتم و داخل چمدانم گذاشتم تا وقتی در آمریکا برسم هر روز صبح بیدار بشم روش تف کنم."

برای من تا این لحظه تا این حد خشم و نفرت آن خانم ایرانی نسبت به خاک وطنش قابل هضم نیست. نمیدانم چرا آن یک مشت خاک وطن که تنها آخرین پیوند با زادگاه اوست با چنین نفرت و کین همراست.

بعد این را در کنار حرف های آن آشنای ایرانی که از تجاوز آمریکا و اسراییل بر مام میهنش ابایی که ندارد هیچ خوشحال است مقایسه می کنم هنوزم نمیدانم سرچشمه این همه نفرت و کین در کجاست؟

من هیچ هزاره ای را که علارغم تحمل دهه ها ظلم و ستم از جانب غیر هزاره ها ندیده ام که نفرتی علیه مام مینهش ابراز کند.

2 comments Posted by Nasim Fekrat

تالبان و پروژه ناتمام نفت با کامپانی آمریکایی و حمایت پاکستان

همانطور که احمد رشید، نویسنده، مستند کرده است، در سال ۱۹۹۵ شرکت نفتی آمریکایی یونوکال مذاکره برای ساخت خطوط لوله نفت و گاز از ترکمنستان، از طریق افغانستان و به بنادر پاکستان در دریای عرب را آغاز کرد. طرح این شرکت مستلزم یک مدیریت واحد در افغانستان بود که عبور امن کالاهای آن را تضمین کند. اندکی پس از تصرف کابل توسط طالبان در سپتامبر ۱۹۹۶، تلگراف گزارش داد که «افراد آگاه در صنعت نفت می‌گویند رویای تأمین خط لوله در سراسر افغانستان دلیل اصلی حمایت پاکستان، متحد سیاسی نزدیک آمریکا، از طالبان و تسلیم شدن آرام آمریکا در فتح افغانستان توسط آنها است». یونوکال برخی از رهبران طالبان را به هوستون دعوت کرد، جایی که از آنها به طور شاهانه پذیرایی شد. این شرکت پیشنهاد داد که به این وحشی‌ها برای هر هزار فوت مکعب گازی که از طریق سرزمینی که فتح کرده بودند، پمپاژ می‌کند، ۱۵ سنت بپردازد.

As the author Ahmed Rashid has documented, in 1995 the US oil company Unocal started negotiating to build oil and gas pipelines from Turkmenistan, through Afghanistan and into Pakistani ports on the Arabian sea. The company's scheme required a single administration in Afghanistan, which would guarantee safe passage for its goods. Soon after the Taliban took Kabul in September 1996, the Telegraph reported that "oil industry insiders say the dream of securing a pipeline across Afghanistan is the main reason why Pakistan, a close political ally of America's, has been so supportive of the Taliban, and why America has quietly acquiesced in its conquest of Afghanistan". Unocal invited some of the leaders of the Taliban to Houston, where they were royally entertained. The company suggested paying these barbarians 15 cents for every thousand cubic feet of gas it pumped through the land they had conquered. 

Source: the guradian 

0 comments Posted by Nasim Fekrat

سال دهمزنگ: بیاد آریم گذشته را

0 comments Posted by Nasim Fekrat

جنگ آمریکا و اسراییل علیه ایران از دیدگاه یک کارتونیست یمنی

کمال شرف، کارتونیست یمنی، کشورهای عربی و خلیج فارس را به خاطر قربانی شدن توسط آمریکا و اسرائیل در مواجهه با ایران اینطوری ترسیم می کند: 

0 comments Posted by Nasim Fekrat

نشاید که نامت نهند آدمی

پناه ببریم به شیخ اجل، آن روایت گر اخلاق و تجربه ی آدمی. به شیخ سعدی.

تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

خوشی و خوشحالی بر مرگ هیچ انسانی ولو دشمن مان باشد خارج از اخلاق و تجربه بشری است. همانطور که شیخ اجل می فرماید، ای کسی که درد و رنج آدمی برایت اهمیتی ندارد سزاوار نیست که نام آدمی را بر تو بگذارند.

این روزها می بینم بعضی ایرانی های منطقه ام نسبت به حملات آمریکا بر ایران و بمباردمان بی رحمانه اش که منجر به از بین رفتن بیشتر از هزار نفر تا حال شده است جشن رقص و خوشحالی بر پاه می کنند. بر مرگ خامنه ای خوشحالند و جشن می گیرند فارغ از اینکه مرگ او با شهادت 165 کودک مدرسه ی ربط مستقیم دارد و هر آنکسی که نمی تواند بین این دو رابطه بر قرار کنند نشاید که نامش نهند آدمی. شایسه نیست نام آدمی را بر آنها نهاد.

آخر چه بر سر سرزمینی آمده که روزگاری به خردورزی، تدبیر، دانش و فرهنگ شهره بود، اما امروز از دل چنین تاریخی، انسان‌ هایی چنین نابخرد پدید آید؟

پناه می برم بر تو ای شیخ اجل!

0 comments Posted by Nasim Fekrat

جشن مرگ

در محله ی که من زندگی می کنم یک دکان و نانوایی ایرانی است. گاهی آنجا برای خرید میرم. دیشب ساعت هفت رفتم نان بگیرم، دیدم یک صف طولانی است. روی خودم فشار آوردم در صف منتظر بایستم. لحظه ای نگذشت که خانم های میان سال در صف تلفن های شان را از بکس و جیب های بزرگ شان بیرون کردن و عکس های مردان لنگی دار سفید و سیاه را به همدیگر نشان می دادند. یکی از آن عکس ها را من از دور دیدم، مربوط به محسن اژه ای بود.

خانم میان سال و قد بلندی که دستکاول بزرگ روی شانه راستش داشت  به خانم جلویی اش گفت:"کثافت را نابودش کردن." منظورش علی خامنه ای بود. یکی از آن خانم پاسخ داد "دست شون درک نکنه. یه جوری زدند که انتظارش را نداشتیم."

یک خانم چاق و چله ی نه آنقدر میان سال که موهای پیشانی اش ریخته بود گفت "بابا من هنوزم باورم نمیشه. باید میرفتند از جسد کثیفش دی ان ای می گرفتند. این کثافت ها هزار جور راه برای زنده ماندن بلدن." 

"بابا، ما از سه روز به این سو فقط رقص و شادی می کنیم. اینقدر خوشحالیم که نمیشه تعریف کرد،" این را خانمی قد بلندی که جلوی من ایستاد بود گفت. همه با چهره های بشاش تایید و خوشحالی کردند.

من از خانم پرسیدم "می بخشید، آخرین بار شما چه وقت در ایران بودید؟" البته به انگلیسی پرسیدم. ترسیدم به فارسی بپرسم و نشود یک بار به جان بیفتند. از وقتی شنیدم یک رستوراندار افغانستانی ساکن هامبورگ را که از نصب پرچم شاه طلبان سرباز زده بود و توسط طرفدارا جان به کف رضا پهلوی با چاقو کشته شده بود خیلی خیلی احتیاط می کنم.

قبل از اینکه به سوالم پاسخ بده، خانم از من پرسید، "شما اهل کجایید؟" 

گفتم، اهل اندونیزی.

بعد گفت، دو سال پیش.

پرسیدم، "در اخبار خواندم که ایرانی ها مقیم لاس انجلیز به خاطر مرگ علی خامنه ای جشن و پایکوبی راه انداختند، ولی همزمان 165 کودک در یک مدرسه توسط بمب های آمریکا و اسراییل کشته شده اند. فکر نمی کنید مرگ خامنه ای و آن 165 کودک به هم ربط دارند؟. چه طور می شود این دو مرگ را از همدیگر جدا کرد؟"

با ناراحتی محسوس و برافروختگی علنی آن خانم گفت "آن 165 کودک دختران سربازان سپاه بودند." یکی دیگرش وسط حرف این خانم پرید و گفت " نه بابا، آن مدرسه را خود رژیم بمب باران کرد." 

پرسیدم جایی خواندید، دیدید؟

صفحه پروپاگندایی را نشان داد که بعدا تحقیق کردم توسط هاسبارا (سازمان پروپاگندایی اسرایلی) اداره می شود. 

0 comments Posted by Nasim Fekrat

صدقه مردم خو شونوم

این ویدیو و چندین ویدیوی شبیه این را دیدم. احساساتی شدم.

صدقه مردم خو شونوم. صدقه خووارون و بیرارون ازره خو شونوم. 

0 comments Posted by Nasim Fekrat

کشته مرده دود و باروت

این روزها بعضی ایرانی ها کشته مرده دود و باروت اند. امروز از یک دوست ایرانی شنیدم که می گفت " میدونی، ما ایرانی ها هر سال منتظر عید بودیم، امسال برای حمله آمریکا لحظه شماری میکنیم." 

حمله با هر چه باشد بد است. حالا یکی خواهد پرسید: مگر حمله آخوندها و نیروهای کشنده شان خوب است؟ جواب منفی است. حمله از هر نگاه و از طرف بد است. به معنی که نباید به اینجا برسد. به این مرحله که آدم ها فقط آرزوی حمله کنند.

بارها شنیدیم، زندانیانی تحت شکنجه آرزو می کردند ای کاش شکنجه گران با یک تیر خلاص رشته شکنجه را از آنها بگسلند. شما همین وضعیت را قیاس کنید. یعنی مردم ایران واقعا در این مرحله رسیده اند؟

من به خودم اجازه نمی دهم در این مورد قضاوت کنم چون آن تجربه ای را که مردم در ایران تحت حاکمیت زور و چماق دارند ندارم و درک من هم کوتاهی می کند. سوال اینجاست که آیا با یک حمله وضعیت آنها خوب تر خواهد شد؟ 

حالا همین وضعیت را با افغانستان مقایسه کنید. ممکن است بپرسید، آیا آرزو می کنم حمله ی بر رژیم خونخوار تالبان صورت بگیرد؟ میگم بلی. 

خوب در مورد ایران چه؟ جواب ندارم.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

دشمنان: شعری از پابلو نرودا

اینجا تفنگ‌ هایشان را پر از باروت آوردند
و فرمان نابودی بیرحمانه دادند،
اینجا، مردمی را یافتند که آواز می‌خواندند، مردمی که
با نیاز و عشق دوباره متحد شده بودند،

و دخترک لاغر با پرچمش بر زمین افتاد،
و پسری که زمانی لبخند می‌ زد، زخمی به پهلو غلتید
و شهر مات‌ زده تماشا کرد که مردگان
با خشم و درد فرود می‌آیند.

سپس، آن‌ جا
آن‌ جا که مردگان، به قتل‌ رسیده، بر زمین افتادند،
پرچم‌ هایشان را فرود آوردند و به خون آغشته کردند
تا بار دیگر در برابر قاتلانشان برافرازندشان.

برای این مردگان ما، مجازات می‌خواهم.
برای آن‌ ها که در کشور ما خون ریختند،
مجازات می‌خواهم.
برای جلادی که مرگ را به سویمان گسیل داشت،
مجازات می‌خواهم.
برای آن‌ ها که از کشتار ما بهره‌ مند شدند،
مجازات می‌خواهم.
برای او که فرمانی داد که عذاب ما را رقم زد،
مجازات می‌خواهم.
برای آن‌ ها که از این جنایت دفاع کردند،
مجازات می‌خواهم.

نمی‌خواهم دست‌ هایشان را - آغشته به خون خودمان -
به سوی ما دراز کنند: می‌ خواهم مجازات شوند.
نمی‌ خواهمشان به عنوان سفیر،
یا آسوده در خانه‌ هایشان زندگی کنند:
می‌ خواهم محاکمه‌ شان را ببینم
در همین میدان، در همین مکان.

مجازات می‌خواهم.

نوت: این ترجمه از من نیست. از انترنت گرفتم

0 comments Posted by Nasim Fekrat

قضاوت های متکبرانه

امروزدر هشت صبح مطلبی دیدم که کاملا از دید برادر کلان و متکبرانه نوشته شده است. لب کلام این مطلب اینه که هزاره ها از دردهای که بر جسم و روان شان رفته بی اندازه شکایت می کنند. بهتر است نکنند و دردهای شان را نادیده بگیرند. با نگاه از بالا به پایین، به جایی اینکه بیاید از مجرمان جنگی شورای نظار، جمعیت و اتحاد اسلام و آن جمله سادات درباری بخواهد که به جرم شان اعتراف بکنند و از قربانیان معذرت بخواهند، می آید از جایگاه برادر کلان توصیه ارایه می کند که بهتر است بیشتر از این درد خود صحبت نکنید که خوش مان نمی آید. نگاه از جایگاه حمایت از مجرمین همینه. آدم ها عجیب جرئت می کنند که چنین مزخرفات را بنویسند و نشرش کنند.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

احمدشاه مسعود و قتل عام افشار

 

از کتاب محمد نبی عظیمی

0 comments Posted by Nasim Fekrat

افشار زخم مزمن تاریخ

افشار زخم مزمن تاریخ هزاره است. خیلی ها-- غیرهزاره ها-- از ما انتظار دارند که این درد را فراموش کنیم. چطور ممکن است از زخمی که در روان جمعی ما هنوز تازه است و تاثیر مستقیم بر جسم و جان ما دارد آنرا فراموش کنیم؟ 

افشار یک واقعه ی ساده نیست، یک فاجعه بشری است که تحت حمایت دولت ربانی و مسعود اتفاق افتاد. به همین خاطر افشار را نباید یک حادثهء ساده  تلقی کرد. در این روز زخم عمیقی بر جسم و روح مردم هزاره وارد شده است. 

چیزی که این روزها نگران کننده است این است که ما فقط هر سال یک بار از این فاجعه یاد می کنیم. آنهم در حد حرف. امیدوارم روزی کسی و کسانی از جامعه هزاره یک آرشیو تاریخ شفایی از قتل عام افشار تهیه کنند تا نسل های بعدی هزاره ها از تاریخ و از این زخم آگاهی حاصل کنند.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

خو بیه چیزی که خیر باشه

وب سایت های خبری می خوانم از جمله اطلاعات روز. می بینم برخی مطالب قشنگ کنار هم چیده شده اند. رد پای هوش مصنوعی را می بینم. ناگهان حس ملالت به من دست میده. با خود میگم ادامه بدهم یا ندهم. خیلی وقت ها ادامه نمی دهم. استفاده از هوش مصنوعی شاید کار بدی نباشد اما متن را به طرف یکنواختی و غیرطبیعی سوق می دهد. من از آن اشتباهات املایی و تراکم جملات بدون کدام تسلسل منطقی خوشم می آید چون خودم بارها این اشتباه ها را مرتکب می شوم. 

با آمدن هوش مصنوعی مثل اینکه هوش ما انسان ها هم کمتر و کمتر می شود. حالا نگرانی جدی این است که این بی هوشی ما را به یک وضعیت خطرناک و جبران ناپذیری سوق ندهد. تحقیقات نشان داده است که ابزارهای هوش مصنوعی تا 60 درصد اطلاعات اشتباه ارایه می دهد. 

به قول هزاره ها که خو بیه چیزی که خیر باشه.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

آزادی از برزخ "یخ"

 حسن (نام مستعار) پنج ماه پیش برای حاضری به سازمان "یخ" رفته بود -- منظور سازمان امنیتی آیس است. این حاضری یک چیز عادی بود. قبلا هم انجام داده بود. فکر میکنم ماه یک بار باید حاضری می داد. این بار برش گفته بود که خوب تو در لیست "اخراج سریع" قرار داری. باید بری پیش یخ.

افراد یخ او را می گیرند و می اندازند داخل موتر ون. چند ساعت بعد سر از مرز مکسیکو می کشد. آنجا یک زندان بزرگ با واحدهای مختلف و بخش های مختلف هزاران زندانی منتظر اخراجند.

حسن 5 ماه در زندان یخ گزرانید. خوشبختانه او وکیل داشت که پرونده پناهندگی اش را پیش می برد. او سرانجام پناهندگی اش در زندان قبول و بعد آزاد شد.

چند شب پیش رفته بودم دیدنش. مثل اینکه در آسمان ها بود. خوشحال بود بیش از حد.

حسن هزاره است. مثل خیلی های دیگر از مرز آمده بود. اگر کسی را میشناسید که در زندان یخ رفته اند و نیاز به یک سری اسناد و مدارک نیاز دارند لطفا با من در تماس شوید.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

سیماسمر! ای دریغا درک و فهم!

صدقه درک و فهم بسیط و عمیق این خووار شونوم. نکته های ریزی را متوجه شده است. از جمله نارسیسیسم (خودشیفتگی) در سیماسمر. کاش سیما یک دهم درک این خووار را داشتی.

واکنش های شهروندان هزاره به سخنان سیماثمر هرکس
خدمت کرده ومیکند خانه شی آباد اما حق ندارد حقیقت
را کتمان و از خون ما حاتم بخشی کند، pic.twitter.com/1VlQBCqlDu

— Dawud (@Dawud98117441) February 1, 2026

0 comments Posted by Nasim Fekrat

فایل های اپستین و فروریختن بنیادهای اخلاقی

امروز با اسد صحبت می کردیم. روی این بحث می کردیم که با منتشر کردن فایل های بیشتر اپستین مجرم جنسی، ما متوجه می شویم که اپستین، این مجرم جنسی با معروف ترین آدم ها ارتباط داشته استد. مثلا از آدم های قدرتمند و سرمایه دار و سیاستمداری مانند بیل گیتس و ایلان ماسک و بیل کلینتون و ترامپ و شاهزاده اندرو تا معروف ترین استادان دانشگاه مثل ام آی تی، هاروارد و ایل همه رفیق و همدم این مجرم بودند. ظاهرا بعضی از این آدم ها در جرم تجاوز به دختران خردسال شریک بوده اند اما حالا انکار می کنند.

این افشاگری ها یک چیزی را برملا می کند: نهادها دولتی که قرار بود از سوء استفاده جلوگیری کنند بالعکس از آنها حمایت کرده اند. این افشاگری ها یک چیز دیگری را هم برملا می کند: فروریختن بنیادهای اخلاقی و اعتماد اجتماعی.

بهرحال، فکر می کنم زمان آن رسیده که اخلاق و بنیادهای اخلاقی را بازتعریف کنیم. اخلاق برای توده مردم و اخلاق برای قدرتمندان، سرمایه داران و سیلیبریتی ها. آنطور ما درک بهتری از مراودات اجتماعی داشته باشیم. حداقل برای مان واضح خواهد بود که همانطور که جوامع براساس قدرت، سرمایه، تحصیلات و شغل به دسته بندی های طبقاتی تقسیم و تعریف می شوند و قشربندی اجتماعی ایجاد می کند اخلاق هم باید برهمین اساس تعریف شود. حداقل حساب ما روشن خواهد بود.

0 comments Posted by Nasim Fekrat

سیماسمر و حرف های غیرقابل دفاع او

یک نوشته در اطلاعات روز خواندم. خیلی منسجم و مستدل همراه با یک سری زیرعنوان های نغز --به گفته تاجیکی ها-- که فکر می کنم حضرت هوش مصنوع هم در کار بوده است که بماند.

چیزی که توجهم را جلب کرد زبان خشمی بود که سراسر و خصوصا در پایان نوشته آمده بود. عکس العمل در برابر سخنان دختر خورشید را باید طبیعی دانست. جامعه هزاره یک جامعه بیدار و نقاد است ورنه می شدیم پشتون و تاجیک و ازبیک. شما دیده اید چند تا روشنفکر پشتون اعمال تالبان را نقد کرده اند؟ بروید وب سایت های شان را ببنید. پر است از پروپاگند. بروید ویکی پدیای پشتو را ببینید. ولع آدم می آید. نه منبعی و نه نقدی. سراسر پروپاگندا و دروغ. کسی هم نیست که ویرایش و کنترول داشته باشد. این را در بستر کلان بگیرید. جامعه روشنفکری پشتون در چه وضعیتی است.

خوب هزاره ها فرق می کند. عکس العمل در برابر سخنان سیماسمر اگر تندتر از این نباشد کندتر نباید باشد. یک عمر جوانان هزاره در پایتخت های جهان تظاهرات کردند، لابی کردند تا درد و رنج آنها رویت بگیرد و یک روایت ثابت پیدا کند. ادارات کوچک در سطح شهر و شهرداری و محل در بعضی کشورها نسل کشی هزاره ها را به رسمیت شناخته اند. 

توقع می رود که دختر خورشید اگر نسل کشی هزاره ها را به زبان نمی آرد یا از روی کراهت یا از روی لجاجت و یا از روی جهالت حداقل خاموش بنشیند و در پی تضعیف آن نباشد. درد مردم را تازه نکند. 

کارنامه درخشان او را نباید فراموش کنیم.میدانیم که صدها مکتب و کلینیک ساخته است. آنها همه با کمک های خارجی بوده اند. 

کارنامه دوران جمهوریت او را ببینیم. سیماسمر در بیشتر از یک دهه ریاست کمسیوین حقوق بشر را در دست داشت. فرصت داشت که نسل کشی هزاره ها را مستند می کرد. کرده است؟. اگر این کار را کرده است، نتیجه اش کجاست؟ شنیدیم که گفته است دولت/کرزی نگذاشت گزارش بیرون داده شود. الان که نه دولتی است و ترسی متوجه جناب عالی است. چرا نشرش نمیکند؟ نشود این ادعا هم شبیه ادعای تاریخ 5 هزاره ساله باشد.

مهمتر از همه سوال اینه: آرشیف کمیسیون کجاست؟ آرشیف آن مستندسازی در کجاست؟

شهرزاد اکبر دو سال در راس آن اداره بود. حالا یک نهاد فعال حقوق بشری را در دیاسپورا اداره می کند. پروژه می گیرد و کارهای خوب انجام می دهد.

خوب، دختر خورشید! تو که در راس یک نهاد بودی، در طی 16 سال یا بیشتر از آن، با روسای کشورهای جهان سلام علیک داشتی، با استفاده از روابط ات، چرا تا حال نتوانستی و نخواستی یک نهاد حقوق بشری در دیاسپورا ایجاد کنی؟ میدانی که در دنیای غرب، سرمایه همان روابط ماست. تو را ما به اضافه آن روابط/سرمایه اجتماعی ات قبول داریم. الان به آن روابط نیاز داریم. کجاست آن همه کار و شبکه سازی؟ این رابطه ها برای ما سرمایه است. کجاست این سرمایه ها؟ یا اشتباه می کنیم. توقع مان بیجاست؟

از حقوق بشر طوطی وار صحبت کردن حالا عادت شده است. اصلا درکی از اساسات حقوق بشری داری؟ این حقوق هزاره بخشی از حقوق بشر نیست؟

شهرزاد اکبر الان بودجه های کلان کلان گرفته و فعالیت حقوق بشری انجام میده. کارهای که او می کند تاثیر مستقیم بر زندگی مردم دارد. تو چه کار میکنی این روزها؟ مهمانی خوری؟ ریشخند کردی، بابا!

خوب مکتب ساختی و شفاخانه ساختی. ساختمان را پولش دیگران بدهند همه بالا می آورند. نیمی از جمعیت جوانان هزاره در دایکندی و بامیان زیر سایه درختان یا در گرمای سوزان درس خواندند. الان مردان و زنان دایکندی کوه ها را می کنند تا برای خود شان سرک جور کنند. در سراسر هزاره جات مردم بند آب می سازند و ساختمان های مکاتب را اعمار می کنند. همه با کمک های مردمی. جناب عالی در کجایی این جنبش خودجوش با کمک های خودی/ مردمی قرار داری؟

سیماسمر و کارهایش باید نقد شود اما همزمان از کارهای درخشان او یاد کنیم و ازش قدر کنیم. در ضمن این نکته را هم به او برسانیم که تضعیف تلاش های جوان هزاره در دیاسپورا نسبت به شناسایی نسل کشی هزاره ها یک امر وقیح و وحشتناک و غیری انسانی است که جز کمک به انکار و تداوم رنج هزاره ها چیز دیگری در پی ندارد. این باید خاتمه بیابد.

0 comments Posted by Nasim Fekrat