۲۸ فروردین ۱۴۰۵

پاسخ به یک پیام

ناشناسی پیام گذشته بود، من پاسخ نوشتم و بعدش فکر کردم در صفحه اصلی نشر کنم بهتر خواهد بود. پیامش اینه:
ناشناس گفت...

تفاوت شما با مردمی که بدون آگاهی هر چیزی را باور می‌کنند، در چیست؟ این جمله که "کار رژیم صهیونیستی فقط قتل و کشتار است" واقعاً جای تأسف دارد. چطور می‌توان دولتی را که پنجاه سال تحت تهدید مداوم بوده و شعار "نابودی از نقشه جهان" علیه آن سر داده شده، نادیده گرفت؟

فرض کنید پنجاه سال همسایه خود را تهدید کنید و تمام اطراف او را ناامن سازید؛ آخرِ این کار به کجا می‌رسد؟ این شما هستید که با رفتارتان آن‌ها را مجبور می‌کنید به طرف شما حرکت کنند. در هفتم اکتبر، ۱۲۰۰ نفر را قتل‌عام کردند، تجاوز کردند، اسیر گرفتند و کشتند؛ پس انتظار دارید بنشینند تا دوباره سراغشان بروید؟ نخیر، عقل حکم می‌کند که باید به دنبال ریشه تهدید رفت.

چگونه است که امروز از هفت کشور (سوریه، عراق، لبنان، فلسطین و یمن) به سمت اسرائیل موشک شلیک می‌شود؟ این‌ها را در تمام این سال‌ها چگونه و از کجا آموخته‌اند؟ پیشنهاد من این است: اگر می‌نویسید، عمیق بنویسید. تحلیل‌های سطحی و حرف‌های کوچه بازاری را کنار بگذارید؛ این نوشته شما بیشتر شبیه پست‌های فیس‌بوکی است که از سر عقده‌های داخلی در افغانستان نوشته می‌شود، نه یک تحلیل واقعی.

۲۷ فروردین ۱۴۰۵ ساعت ۲۳:۱۲

 این پاسخ من به کامنت بالاست:

تشکر ناشناس عزیز از پیام!

استفاده از کلمه "صهیونیسم" عمدی است. هسته ای شکل گیری اسراییل صهیونیسم است. صهیونیسم یک ایدیولوژی برای ایجاد اسراییل، بقای آن با دشمن تراشی و دشمن سازی و غصب سرزمین حتی از طریق کشتار و نابودی است. من سال اول کالج یک کلاس داشتم که نامش zionism یعنی صهیونیسم بود و اتفاقا توسط یک استاد اسراییلی تدریس می شد. بنابراین، استفاده از این کلمه از روی غیظ نیست بلکه به جهت درک و ارایه توضیح درستر از موضوع است.

اگر به گذشته بنگریم، شعار "نابودی اسراییل از نقشه جهان" یک شعار ریتوریک بوده که بازخورد داخلی داشته نه عملی. تا همین اواخر، ایران هیچوقت به اسراییل حمله نکرده بود اما برعکس اسراییل هفت بار بر لبنان حمله کرده/تجاوز کرده، و در دو دهه گذشته، شروع به کشتن ساینتست های ایرانی کرده.

این شعار حالا بخشی از دستگاه تبلیغاتی رژیم اسراییل است. دستگاهی دارند بنام هاسبرا، کارش چالاندن دستگاه ها پروپاگنداست. خیلی از کانال های فارسی تحت تاثیر این سازمان است. منظور این است که شما نمی توانید به خاطر شعار به یک ملت حمله کنید. این منطق خیلی چیپ است اما برای گمراه کردن اذهان عامه از این ابزار استفاده می کنند.

اینکه ایران گروه های نیابتی دارد و از آن ها علیه اسراییل و آمریکا استفاده می کند واضح است. اما سوال این باشد که چرا ایران در وهله اول به این گروه ها نیاز پیدا کرد؟ وقتی به تجاوز و حملاتی اسراییل به خاک لبنان و همسایه هایش و حتی کشورهای در خلیج فارس نگاه کنید، می بینید، وجود این پروکسی ها بیشتر امر دفاعی دارد - و ممکن است این ادامه خواهد داشت حالا که می بینیم ایران و حزب الله لبنان هر دو از جنگ ها برنده بیرون آمدند.

جنگ علیه فلسطینی ها و خصوصا مسیله غزه از 7 اکتوبر شروع نشد. این به 1948 بر می گرده، به نکبه، حادثه تراژیکی که دامنه اش تمام تاریخی خاور میانه را دربر گرفته است. برای دستگاه پروپاگندای رژیم صهیونیستی، تاریخ از 7 اکتبور شروع می شود اما حقیقت شروع تاریخ 75 سال پیش است.

همین لحظه که این سطور را می نویسم به یاد کتاب رشید خالدی افتادم. اسمش است:
The Hundred Years' War on Palestine
پیشنهاد میکنم این را بخوانید. نمیدانم به فارسی ترجمه شده است یا نه.
یک کتاب دیگر توسط یک تاریخدان اسراییلی ایلان پاپه نوشته شده:
The Ethnic Cleansing of Palestine
یک تاریخدان دیگر اسراییلی کتابی نوشته بنام اوی اشلیم
The Iron Wall: Israel and the Arab World

این کتاب ها (نمیدانم به فارسی ترجمه شده اند یا نه) یک چشم انداز درستی از حوادث همراه با پالیسی های رژیم اسراییل و آمریکا در قبال فلسطینی ها و عرب ها در کل  به ما ارایه کند. پیشنهاد می کنم از رشید خالدی شروع کنید. مسیله آنقدر ساده نیست که از 7 اکتوبر یا 50 سال ریتوریک نابودی نقشه از روی زمین شروع شود.

تا یادم نرفته یک داستان کوچک را اینجا اضافه کنم. دو سال پیش یک گروهی با رییس موزیم هالوکاست در دی سی دیدن کرده بودند. رییس به آنها گفته بود که ما دچار شوکیم. شوک وجدانی. ببینید، این موزه هالوکاست است. الان اسراییل که سرزمین یهودی هاست هالوکاستی علیه فلسطینی ها راه انداخته است. ما ماندیم چطوری با این تناقض کنار بیاییم.

پیشنهاد من اینه که از اخبار پروپاگندا خبری و فسبوکی و این کانال و آن صفحه نمی شود چیزی حاصل شد. مسیله آنقدر هم پیچیده نیست. داستان خلاصه اش اینه: اسراییل رفته ساکنین یک سرزمین را بیرون رانده - با زور - برای خودش کشور ساخته. مثل ستلرکلونیال های اروپایی در آمریکا، کانادا، استرالیا، و نیوزیلاند. همه اینها ملک های غضب شده اند.

تاریخ فلسطینی ها شبیه راندن هزاره ها توسط پشتون ها از سرزمین های شان در افغانستان است. دانستن تاریخ فلسطینی ها کمک می کند ما هزاره ها تاریخ خود مان را بهتر درک کنیم. در طی نزیک به 6 سال حاکمیت گرو تالبان، بیش از 10 هزار خانوار از سرزمین های شان رانده شده اند. 

0 comments:

ارسال یک نظر

contact

نام

ایمیل *

پیام *