مصاحبه صادق زیبا کلام با کانال 4 انگلیس دیدم. اول فکر کردم این مصاحبه بیرون از ایران اجراء شده است. بعد متوجه شدم، نه، در تهران ثبت شده است.
سالها قبل یک یا دو مقاله از او خوانده بودم. امروز به عقل و درایتش و دانشش شک کردم. استدلال مسایل سیاسی و جواب های که به سوالات آن ژورنالیست داد، مایوس کننده بود. شاید آدم های عادی در خیابان های تهران بهتر از او بداند. تصویری که او از ایران ارایه می کند چندان فرق زیادی با دیدگاه های طرفداران پهلوی ندارد.
یکی باشد طرح آمریکا و اسراییل را جلوش بگذارد که می خواستند ایران را تکه تکه کنند. بعد ازش بپرسند بفرمایید، چه می خواهید بگید.
برای ایرانی ها اگر سرنگونی حکومت منتخب مردمی محمد مصدق در سال 1953 توسط آمریکا و انگلیس خیلی دور و فراموش شده بنظر می رسد به تجربه و تاریخ کشور همسایه اش عراق نگاه کند. در سال 2003، بعد از تجاوز به خاک عراق، آمریکا تصمیم گرفت تمام درآمدهای نفتی عراق به خزانه بانک فدرال در نیویورک منتقل شود. از آن روز تا امروز، تمام درآمدها، تقریبا 90 درصد درآمد ملی که کلا از طریق نفت به دست می آید، به بانک فدرال ریزیرف در نیویورک واریز می شود. عراق برای اینکه به خزانه ملی اش دسترسی پیدا بکند باید پروژه بنویسد و از خزانه ملی آمریکا رسما تقاضای پول بکند. باز هم این آمریکاست که تصمیم می گیرد چقدر پول به حساب دولت عراق بریزد.
متاسفم برای کسانی که مجذوب و مسحور دروغ های امپریالیسم از قبیل دموکراسی، آزادی، حقوق بشر و غیره شده اند.
اگر آن ابزارهای بازدارنده نمی بود الان ایران در کام آمریکا و رژیم صهیونیستی فرو رفته بود و تکه تکه شده بود و ذخایر طبیعی اش توسط کامپانی ها آمریکایی مصادره شده بود. دقیقا همان کاری را که با عراق کردند.
