آشوبی که در ایران برپا شده است در نتیجه سال ها تلاش امپریالیسم است. خوب، شروع کنیم از گرانی. علت اساسی این گرانی چیه؟ تحریم ها. از اینجا شروع کنید تا برسید به بی ارزش شدن ارز ایران.
مستقل که چه، شما هیچ کشور قدرتمندی نمی توانید باشید. امپریالیسم آمریکا می خواهد سهمی داشته باشد. در منابع و ذخایر و سیاست ها. همه چیز. ممکن نیست. شما الان ببنید چه وضعیتی را در جنوب آمریکایی لاتین آورده اند. دیروز کوبا را تهدید کرد.
Labels:
امپریالیسم
2 comments:
این نگاهی بسیار سطحی و عجولانه است! یکبار به وضعیت قاچاق مواد مخدر در آمریکای جنوبی و قدرت کارتلها نگاه کنید؛ اگر یکبار به آمریکای جنوبی سفر کنید، خرید و فروش دختران نوجوان را از نزدیک خواهید دید. دوم اینکه: چین و روسیه نفتِ کشورهای آمریکای جنوبی را به پایینترین قیمت از راه قاچاق به کشورهای خود منتقل میکنند و پول این نفت به جیب تعدادی مافیا میرود. اصلا تصور میکنید تبدیل شدن آمریکای جنوبی به دست کارتلها چه وحشتناکی خواهد بود؟ بروید و دیکتاتورها را از نزدیک ببینید که چگونه مردم را بدبخت و بیچاره کردهاند.
خوب، نانشاس عزیز، تشکر از اینکه پیام دادید. ببینید، کارتل های قاچاق مواد مخدر رابطه تنگاتنگی تاریخی با cia دارد. از استفاده مواد مخدر منحیث یک حربه علیه کمیونیست ها در دوران جنگ سرد بگیر تا رسوایی iran contra و تزریق کوکاین در سرک های لاس انجلیس -- هم در زمان نکسون و ریگان-- در همه موارد سی آی ای دست داشت. کارتل ها ابزارهای کارآمد استراتیژیک دارند دقیقا مثل گروه های تروریستی در خاور میانه و افغانستان که رابطه خوبی با آمریکا دارد. تا وقتی آمریکا بتواند ازش استفاده کند مشکل آفرین نیست مگه اینکه ببینه منافعش در خطره.
در مورد قاچاق مواد مخدر به آمریکا، آری. حرف شما درسته اما بدون همکاری سران نظامی آمریکایی ورود مواد مخدر ممکن نیست. اگر علاقمند بودید کتابی در این مورد نوشته شده است: The Fort Bragg Cartel توسط seth harp. سران نیروهای نظامی آمریکا با طیاره قاچاق می کنند، حتی از افغانستان مواد آوردند.
شما هیچ کشوری در آمریکایی لاتین پیدا نمی توانید که آمریکا با دخالت مستقیم حکومت های بسیار دموکراتیک را از بین بردند و جای شان حاکمان نزیر آگوستو پینوشه نصب کردند که فرمانبر باشند. نظیر شان در خاور میانه می بنید. مثلا سیسی در مصر، آقای جولانی و یا احمد الشرع را دیدید که در کاخ سفید مهمان بود چند هفته پیش. در دهه 80 میلادی سران مجاهدین افغانستان را هم مهمان کرده بودند.
دکتاتورها رفیق خوبی آمریکایند. خلاصه کلام اینکه آمریکا هیچ بدنبال دموکراسی و وضعیت حقوق بشر و این چیزها نیست. فقط زمانی این چیزها مطرحه که بتواند ازش منحیث ابزار تطمیع استفاده کند.
ارسال یک نظر